Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘placki’

…Мы были в Грузии. Помножим
Нужду на нежность, ад на рай,
Теплицу льдам возьмем подножьем,
И мы получим этот край…
Борис Пастернак
…Byliśmy w Gruzji. Pomnóżmy
Chęć przez delikatność, piekło przez raj,
Cieplarnię lodem chwyćmy u podnóża,
I otrzymamy ten oto kraj…
Borys Pasternak

Chaczapuri – wytrawne placki z nadzieniem serowym – to jedno z najpopularniejszych dań kuchni gruzińskiej.
Nazwę można przetłumaczyć jako „twaróg z chlebem”, początkowo przygotowywano je z nadzieniem z masy twarogowej, która jeszcze nie dojrzała na tyle, by móc się nazywać serem. Obecnie są najczęściej nadziewane młodym serem solankowym, aczkolwiek zdarzają się chaczapuri z nadzieniem z fasoli, botwinki z ziołami czy mięsa. Różnią się również ciastem, z którego mogą być przyrządzone (przaśne, drożdżowe, a nawet francuskie), kształtem (okrągłe, kwadratowe, łódeczki) oraz sposobem pieczenia (w piecu, piekarniku lub na patelni).
Książki kucharskie twierdzą, że istnieje ponad 100 przepisów na chaczapuri, ale tak naprawdę przepisów jest tyle, ile kobiet w Gruzji – każda gruzińska gospodyni przygotowuje je na własny sposób. Właśnie oglądałam w popularnym ukraińskim programie kulinarnym, jak przyrządza chaczapuri pierwsza dama Gruzji, pochodzącą bodajże z Holandii – nie był to na pewno przepis tradycyjny (nazywała je chaczapuri imeretyjskie, a ten rodzaj placków na pewno robi się z innego ciasta, aczkolwiek do nadzienia używała tradycyjnego sera imeretyjskiego).
Klasyczne chaczapuri przyrządzane są z ciasta przaśnego, zagniatanego jednak nie z wodą, lecz z maconi (gęsty i tłusty napój ze skwaszonego mleka), nadziewane solankowym serem, którego powinno być dwa razy więcej niż ciasta, i wypiekane na specjalnych glinianych patelniach na rozżarzonych węglach. Wszystko to niestety oznacza, że smak klasycznych chaczapuri jest dla nas nie do odtworzenia – w Polsce nie dostaniemy ani maconi, ani odpowiedniego sera, nie mówiąc już o smażeniu na węglach. Nie oznacza to jednak, że nie możemy przygotować smaczne placki przypominające chaczapuri i wzbogacić nasze menu o nową potrawę. Maconi w tym przypadku zastąpimy zsiadłym mlekiem, ser imeretyjski – mieszanką mozzarelli i ricotty (lub wymoczoną bryndzą z mleka krowiego z dodatkiem masła i jajka), a usmażymy je na suchej żeliwnej patelni.

Chaczapuri „warszawskie”хачапури

Składniki
Ciasto:
2 szklanki mąki pszennej
1/2 l zsiadłego mleka
1 1/2 łyżki oleju
1/2 łyżeczki sody (można pominąć, chaczapuri będą wtedy bardziej zwarte)
szczypta soli
Nadzienie:
250 g mozzarelli
250 g ricotty
sól
Do smarowania:
1 jajko
łyżka masła

Sposób przygotowania

Przygotować nadzienie: mozzarellę zetrzeć na tarce o grubych oczkach, wymieszać z ricottą, posolić do smaku. Odstawić do lodówki.
Przygotować ciasto: do zsiadłego mleka dodać sodę, sól, olej. Dokładnie wymieszać. Stopniowo wsypywać mąkę, cały czas mieszając. Wyrobić ciasto (powinno być miękkie).
W osobnej miseczce wymieszać rozbełtane jajko z łyżką roztopionego masła.
Dobrze rozgrzać patelnię.
Ciasto podzielić na 4 części. Każdą część rozwałkować w krążek wielkości niedużego talerza, podsypując mąką przy wałkowaniu.
Na środek krążka wyłożyć jedną czwartą nadzienia. Brzegi ciasta zebrać w sakiewkę i dobrze zlepić.
Sakiewkę z nadzieniem przewrócić i rozwałkować w krążek o średnicy ok. 15 cm.
Uformowany placek przewrócić na dłoń i posmarować miejsce zlepienia przygotowanym wcześniej jajkiem z masłem, po czym przywrócić posmarowaną stroną na patelnię.
Smażyć na średnim ogniu do powstania złocistej skórki. Przywrócić i obsmażyć z drugiej strony.
Podawać na gorąco od razu po usmażeniu lub nawet następnego dnia po odgrzaniu w piekarniku lub mikrofalówce.

Smacznego!

Reklamy

Read Full Post »